ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

 

Η συμμετοχή αποτελεί ένα θεμελιώδες (ανθρώπινο) δικαίωμα, το οποίο προστατεύεται από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και περιλαμβάνεται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Άρθρο 12). Συνίσταται στη διαδικασία της εμπλοκής των νέων στις αποφάσεις και τους θεσμούς που επηρεάζουν τη ζωή τους. Μέσω της ενεργούς συμμετοχής, οι νέοι ενδυναμώνονται και αποκτούν έναν ζωτικό ρόλο τόσο στην προσωπική τους ανάπτυξη, όσο και στην ανάπτυξη των κοινοτήτων στις οποίες διαβιούν. Επιπλέον, μέσω της συμμετοχής προάγεται η κοινωνική ένταξη των νέων, καταπολεμάται ο κοινωνικός αποκλεισμός και δημιουργούνται δεσμοί ανάμεσα στις γενεές. Η εξασφάλιση της συμμετοχής των νέων είναι ουσιώδους σημασίας για τη σθεναρή λειτουργία των δημοκρατιών μας και για τη βιωσιμότητα των πολιτικών που έχουν επίδραση στη ζωή των ίδιων των νέων.

ΑΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ (;)

- Κοινωνία α-πολιτική:  γενικότερο κλίμα παραίτησης/ απόσυρση πολιτών από την πολιτική ζωή, καχυποψία – έλλειψη εμπιστοσύνης στους πολιτικούς, απαξίωση του πολιτικού συστήματος

- ατομισμος, προσκόλληση στην προσωπική επιτυχία, ευδαιμονία, κυνήγι επαγγελματικής καταξίωσης.

- αποκοπή από την τρέχουσα κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα, αίσθημα αδυναμίας και ανημπόριας εντός μιας διεθνοποιημένης πολιτικής σκηνής, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται από πανίσχυρα οικονομικά κέντρα και ερήμην του.

- ανταγωνιστικό οικονομικό – κοινωνικό περιβάλλον, αυξημένες εκπαιδευτικές / μορφωτικές απαιτήσεις για την επαγγελματική αποκατάσταση

- υπερπροστατευτικό οικογενειακό περιβάλλον, αντιδημοκρατική – αυταρχική διαπαιδαγώγηση

- ο χαρακτήρας των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων: εξετασιοκεντρικός χαρακτήρας, χρησιμοθηρικός / τεχνοκρατικός προσανατολισμός, απογυμνωση σχολείου από την παιδαγωγική / ανθρωποπλαστική του αποστολή, έμφαση στην συσσώρευση γνώσεων και όχι στη διαμόρφωση κριτικά σκεπτόμενων και ενεργών πολιτών

- κυριαρχούν απαξίες/ κίβδηλες :  θεοποίηση του χρήματος, επιδεικτικός πλουτισμός, ματαιοδοξία,  ανευθυνότητα, κυνήγι των εφήμερων απολαύσεων,  αποφυγή των ευθυνών, αδιαφορία για τον συνάνθρωπο και τα κοινά

- ακόμα και η τέχνη, που θα μπορούσε να αφυπνίσει συνειδήσεις, σήμερα εμπορευματοποιείται, υποτάσσεται στα κελεύσματα της βιομηχανίας του θεάματος και της μαζικής κουλτούρας

- οι διαχρονικές παθογένειες του πολιτικού συστήματος: παλαιοκομματισμός, οικογενειοκρατία, πελατειακές σχέσεις, διαφθορά, αναξιοκρατία, λαϊκισμός, στείρος κομματισμός=  απέχθεια των νέων για την πολιτική και τους πολιτικούς, καχυποψία, έλλειψη εμπιστοσύνης, απόρριψη παραδοσιακών κομμάτων / πολιτικού κατεστημένου= ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

 

ή διαφορετικός τρόπος πολιτικής έκφρασης των σημερινών νέων ;

 

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΝΕΟΙ

- ενδιαφέρονται για νέα θέματα/ προβλήματα, που δεν περιλαμβάνονται στην ατζέντα των παραδοσιακών κομμάτων (οικολογία, περιβάλλον, τεχνολογική καινοτομία, ασφάλεια, ισότητα, συμπερίληψη)

- είναι παιδιά μιας ψηφιακής εποχής: γνήσιοι πολίτες και «ιθαγενείς» της ψηφιακής κοινωνίας με ασύλληπτες ψηφιακές δεξιότητες επεξεργασίας της πληροφορίας και κατανόησης του κόσμου, διαφορετικό τρόπο έκφρασης δημόσιου λόγου (πχ. προτίμηση στα ΜΚΔ με αναρτήσεις, άσκηση κριτικής, διαμοιρασμό ψηφιακού/ πολυμεσικού υλικού= συμμετοχή στην παγκόσμια κοινότητα των νέων, ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, κινητοποιήσεις, πορείες διαμαρτυρίας, συλλαλητήρια, ψηφιακή συγκέντρωση υπογραφών, αξιοποίηση της τέχνης για την ανάδειξη πολιτικού προβληματισμού)

-διαψεύδονται τα όνειρα και οι προσδοκίες τους, καλούνται να διαχειριστούν τα προβλήματα που τους κληροδοτεί η γενιά των ενηλίκων, τις συνέπειες μιας πολυετούς οικονομικής κρίσης που τους αναγκάζει να μεταναστεύσουν, να επιβιώσουν μέσα από αδικίες, ανισότητες, να προσγειωθούν σε μια σκληρή πραγματικότητα =  το τέλος της ουτοπίας…

 

Η συμμετοχή στη δημοκρατική ζωή περιλαμβάνει διαφορετικές διαστάσεις:

·         Τη συμμετοχή στο πλαίσιο των υφιστάμενων θεσμών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, όπως είναι η συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες (π.χ. άσκηση του εκλογικού δικαιώματος), καθώς και η συμμετοχή σε πολιτικά κόμματα, τοπικά και εθνικά κοινοβούλια, τοπικά συμβούλια νέων, κοινοβούλια νέων, κλπ.

·         Την εκπαίδευση στην ιδιότητα του δημοκρατικού πολίτη στο πλαίσιο του σχολείου, δηλαδή: 

- καλλιέργεια ηθικής και κοινωνικής υπευθυνότητας στους νέους προκειμένου να ενδιαφερθούν για την πολιτική και να σκέφτονται τους εαυτούς τους ως ενεργούς πολίτες

- πολιτικός εγγραμματισμός, ο οποίος συνίσταται στην απόκτηση γνώσεων και στην κατανόηση βασικών εννοιών και γεγονότων αναφορικά με τους κοινωνικούς, πολιτικούς και πολιτειακούς θεσμούς, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών

- Με δράσεις, όπως η συμμετοχή μαθητών/τριών

Α) στις μαθητικές κοινότητες: αποτελούν κύτταρο δημοκρατικής ζωής, όπου με τον διάλογο και τη συμμετοχή, οι μαθητές με πνεύμα συνεργασίας, ασκούνται στη δημοκρατική διαδικασία και στη συμμετοχή τους στα κοινά, μελετώντας και προτείνοντας λύσεις για τα προβλήματα που τους αφορούν

Β) στη σχολική εφημερίδα (έντυπη / ψηφιακή): αποτελεί το βήμα από όπου νέοι/νέες από όλη την Ελλάδα μιλούν για τον τόπο τους, μοιράζονται τις αγωνίες και τα όνειρά τους και μαθαίνουν να ερευνούν, να κρίνουν και να δημοσιεύουν – να αρθρώνουν λόγο προσωπικό – κριτικό για θέματα της επικαιρότητας.

Γ) στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα “Βουλή των Εφήβων: είναι εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, που κάνει πράξη τη συμμετοχή των νέων στα κοινά.

Δ) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Νέων/ σχολεία πρέσβεις του Ευρωκοινοβουλίου : νέοι από όλη την Ευρώπη, συναντιούνται  προκειμένου να συζητήσουν για τα φλέγοντα Ευρωπαϊκά ζητήματα, να ανακαλύψουν και αναπτύξουν τις ικανότητές τους, να κατανοήσουν τις αρχές του διαλόγου, της συνεργασίας και του σεβασμού καθώς και να προετοιμαστούν για την ανάληψη των ηνίων του μέλλοντος της Ευρώπης.

Ε) σε Ευρωπαϊκά προγράμματα , όπως το Erasmus, Commenius,e- Twinning,  με ανταλλαγές μαθητών, προπαρασκευαστικές επισκέψεις για σχολικές συμπράξεις, την αξιοποίηση εργαλείων Τεχνολογίας Πληροφοριών και Επικοινωνίας (Τ.Π.Ε.) , την προώθηση υπερεθνικών συνεργατικών δραστηριοτήτων

·         την εφαρμογή ποσοστώσεων υπέρ της συμμετοχής των νέων, σε ψηφοδέλτια.

·     τη μεγαλύτερη εκπροσώπηση των νέων σε τοπικές επιτροπές και δημοτικά όργανα,  η ενθάρρυνση της συμμετοχής τους σε οργανώσεις παντός είδους (πολιτικές, συνδικαλιστικές, επαγγελματικές, κλπ.), καθώς και σε δραστηριότητες που στοχεύουν στην υποστήριξη/βελτίωση της τοπικής κοινότητας.

·        περισσότερη και ποιοτικότερη ενημέρωση των νέων σχετικά με τις υφιστάμενες ευκαιρίες συμμετοχής, τα δημοκρατικά δικαιώματα, τη λειτουργία των πολιτικών και πολιτειακών θεσμών, το ελληνικό εκλογικό σύστημα και τις εκλογικές διαδικασίες.

·         τη συμμετοχή πέρα από τους επίσημους πολιτικούς θεσμούς, όπως είναι η συμμετοχή σε κοινωνικά κινήματα, σε δράσεις πολιτικής διαμαρτυρίας (π.χ. διαδηλώσεις, κλπ.), σε εκστρατείες για μεμονωμένα θέματα, σε ενέργειες που συνδέονται με τον καταναλωτισμό (π.χ. μποϋκοτάρισμα προϊόντων ή εταιρειών), κλπ. Όπως καταδεικνύουν επιστημονικές έρευνες σε διεθνές επίπεδο οι νέοι φαίνεται να προτιμούν ολοένα και περισσότερο τέτοιου είδους εναλλακτικές μορφές πολιτικής συμμετοχής έναντι των παραδοσιακών και επίσημων μορφών πολιτικής δράσης.

·         τη συμμετοχή σε οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών και σε δραστηριότητες εθελοντισμού. Η συμμετοχή σε τέτοιου είδους οργανώσεις και δραστηριότητες λειτουργεί συμπληρωματικά ως προς την πολιτική συμμετοχή και καταδεικνύει το επίπεδο ενσωμάτωσης των νέων σε μία κοινωνία

·         την ανάπτυξη νέων μορφών συμμετοχής στις δημοκρατικές διαδικασίες με έμφαση στην ηλεκτρονική συμμετοχή (e- participation) καθώς και στο ρόλο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που έχουν δώσει μια δυναμική ώθηση στη συμμετοχή των νέων. Η ευκολότερη πρόσβαση σε πληροφορίες και ιδέες, καθώς και οι δυνατότητες οργάνωσης και κινητοποίησης που προσφέρουν αυτά τα εργαλεία, έχουν ενδυναμώσει σημαντικά τους νέους. Εδώ χρειάζεται να δοθεί προτεραιότητα α) στην προαγωγή του ψηφιακού εγγραμματισμού των νέων και, γενικά, στην εξοικείωσή τους με τις ΤΠΕ, β) στην εξασφάλιση πρόσβασης στο διαδίκτυο, χωρίς διακρίσεις, για όλες ανεξαιρέτως τις κατηγορίες του νεανικού πληθυσμού, γ) στην εγκαθίδρυση νέων δομών διαδικτυακής επικοινωνίας μεταξύ κρατικών φορέων και νέων (π.χ. μεταξύ των Δήμων και της νεολαίας του κάθε τόπου, κλπ.), τόσο με τη χρησιμοποίηση διαδικτυακών πλατφορμών (π.χ. ιστοσελίδες, μπλογκ, κλπ.) όσο και με την αξιοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης καθώς και ειδικών εφαρμογών (apps) που ευνοούν καλύτερα την άμεση, διαδραστική και πολυεπίπεδη επικοινωνία.

πηγή: http://www.neagenia.gr/neolaia17-27/projects_category/symmetoxh-dhmokratia/ ανακτηθηκε 8/7/2019

 

ΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΟN

Καλό καλοκαίρι δε θα έχουμε

πριν αφαιρέσουμε μία-μία

τις αυταπάτες απ' την καμένη γη

πριν παραδεχτούμε:

είμαστε μια σπίθα σε μια σπιθαμή τόπο 

που ωστόσο θρέφει

τα παιδιά τους γονείς μας κι εμάς

κάποιο καλοκαίρι θα

φιλοξενήσει στα σπλάχνα του τα

κουφάρια μας

– μάλλον απρόθυμα

Η προθυμία ήταν ανθρώπινο μέγεθος

 Σήλικα Ρηγοπούλου  

πηγή:https://diastixo.gr/logotexnikakeimena/poihsh/22766-theros-tharros-iii-31-kalokairina-poiimata

Οι έφηβοι, τα κείμενα κι εμείς

 Στο άρθρο του Γιώργου Σταματόπουλου, δημοσιευμένο στις 6. 12. 2019 στο www.efsvn.ar ,παρουσιάζονται οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους οι έφηβοι σήμερα αντιμετωπίζουνπροβλήματα στην κατανόηση ενός κειμένου και στη χρήση της γλώσσας.

Έρευνα έδειξε ότι οι νέοι μας, οι έφηβοι, δυσκολεύονται στην κατανόηση κειμένου, ότι είναι «κουμπούρες» με άλλα λόγια. Και να, αμέσως, εμείς, που μπορούμε και «κατανοούμε» τα κείμενα, προβαίνουμε σε άγρια και ισοπεδωτική στηλίτευση¹ των νέων και των εκπαιδευτών και του εκπαιδευτικού συστήματος γενικότερα.

Λες κι εμείς όταν ήμασταν έφηβοι κατανοούσαμε με ευκολία τα κείμενα ή τις μεγάλες φράσεις τους. Τα 'χει αυτά η μέση και προς τα πάνω ηλικία, να κατηγορεί δηλαδή απερίσκεπτα την εφηβική και τη νεότερη ως ανεπαρκή ή και ανεπίδεκτη οικειότητας με πνευματικές ασκήσεις.

Σήμερα βέβαια υπάρχουν περισσότεροι λόγοι να δυσκολεύονται οι νέοι, με κυριότερο την επικράτηση του διαδικτύου και την επικοινωνία με ελάχιστες λέξεις και πολλαπλασιασμό ξενικών όρων, χρηστικών για τη διεκπεραίωση της επικοινωνίας. Εκεί βρίσκουν τα πάντα έτοιμα: πληροφορίες για οτιδήποτε, αριθμητικές πράξεις [διαίρεση, πολλαπλασιασμό...] και ό,τι γουστάρουν.

Τι χρειάζεται να παιδεύονται με χαρτιά και μολύβια, με συζητήσεις με ωριμότερους, για να αποκτήσουν τα «εφόδιά» τους, όταν τα έχουν στο πιάτο; Αυτό οδηγεί στην ατροφία, πράγματι, του πνεύματος, στη ραθυμία² και στην απώλεια κάθε οξύτητας που απαιτεί οποιαδήποτε δυσκολία στην πάλη με τη γνώση.

Τι να σου κάνουν οι νέοι και τα εκπαιδευτικά συστήματα, πώς να αντιδράσουν και οι δόλιοι οι εκπαιδευτικοί, όταν είναι αναγκασμένοι να αποδράσουν από τον τεχνικό αναλφαβητισμό, που διακρίνει πολλούς εξ αυτών -τώρα στα γεράματα, μάθε γέρο γράμματα...

Όσοι ενοχλούνται από τις αποδόσεις των νέων καλά θα κάνουν να κοιτάξουν την πορεία του ελληνικού πολιτισμού και να ξεχωρίσουν αυτούς που τον βοήθησαν να σταθεί όρθιος και να ενδυναμωθεί, να κοιτάξουν επίσης πώς οι ίδιοι χειρίζονται τον λόγο και τη γλώσσα.

Για να δούμε: ας τεντώσουμε λίγο τα αυτιά μας ή ας ανοίξουμε τα μάτια μας στην επικοινωνία των ενηλίκων -χίλιες λέξεις είναι μάλλον πολλές από εκείνες που χρησιμοποιούμε, για να συνεννοηθούμε, αν βέβαια κατορθώνουμε να επιτύχουμε επαφή και κατανόηση.

Τι να κάνουν; Να αλλάξουν τη ροή της εξέλιξης και του [ελληνικού] πολιτισμού; Μόνοι τους; Και που μπορούν και αρθρώνουν προτάσεις δεν είναι λίγο, έτσι που μιλάμε οι περισσότεροι, ακόμη κι αυτοί που υποτίθεται ενδιαφερόμαστε για τη χρήση της γλώσσας.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον φαντάζει να απορούσαμε κάποια στιγμή για το ύφος μας . Ίσως αντιλαμβανόμασταν τότε τι κακό κάνουν ο φανατισμός, η εμπάθεια και η μνησικακία που χαρακτηρίζουν πολλούς από εμάς τους εγγράμματους, τους κατανοούντες το κείμενο, ντε.

Θα έρθει η ώρα τους [των εφήβων] και θα ωριμάσουν -όσοι ωριμάσουν, διότι δε συμβαίνει αυτό σε όλους, σε όλες τις εποχές, μην τρελαινόμαστε.

¹           Στηλίτευση: η έντονη κριτική

²           Ραθυμία: η οκνηρία, η τεμπελιά

 

ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΟΓΟΥ: Ο αρθρογράφος αποδίδει τις γλωσσικές αδυναμίες των νέων, εκτός των άλλων, στα λανθασμένα γλωσσικά πρότυπα που προβάλλονται από τους μεγαλύτερους. Να υποθέσεις ότι γράφεις ένα άρθρο 350 λέξεων για τη σχολική εφημερίδα, στο οποίο εκφράζεις τη συμφωνία ή τη διαφωνία σου με την παραπάνω θέση χρησιμοποιώντας και παραδείγματα από την προσωπική σου εμπειρία.

 

 

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

 

Απειλές για την υγεία, προκλήσεις για τα συστήματα υγείας
Του Γιάννη Τουντα, ΤΟ ΒΉΜΑ, 14.7.24

Tο φυσικό περιβάλλον, όπου ζει ο άνθρωπος, αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν την υγεία του. Ο άνθρωπος και το περιβάλλον συναποτελούν ένα ευρύτερο σύστημα όπου η υγεία είναι μια διαδικασία δυναμικής ισορροπίας του ανθρώπου με το περιβάλλον.

Η συνείδηση αυτή ήταν εμπεδωμένη ήδη από την αρχαιότητα. Από τον Ηράκλειτο, που θεωρούσε ότι στο περιβάλλον όλα συνδέονται με όλα, μέχρι τον Ιπποκράτη, που έβλεπε την υγεία ως αρμονία ψυχής και σώματος με το περιβάλλον, μια ολόκληρη «οικολογική» αντίληψη για την υγεία αποτελεί ανεκτίμητη κληρονομιά.

Το φυσικό περιβάλλον είναι εξαιρετικά σύνθετο και αλλάζει συνεχώς. Οι περισσότερες από τις αλλαγές του περιβάλλοντος είναι προϊόν της δράσης του ανθρώπου. Οι διαδικασίες αλλαγής περιλαμβάνουν και αλλαγές στις περιβαλλοντικές απειλές κατά της ανθρώπινης υγείας. Ορισμένες παλιές απειλές εξαφανίζονται, ενώ πολλές νέες γεννιούνται, και μάλιστα με επιταχυνόμενο ρυθμό.

Σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), τουλάχιστον το 15% της θνησιμότητας στην Ευρώπη οφείλεται στους περιβαλλοντικούς κινδύνους. Οι περισσότερες απειλές σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή, η οποία θα προκαλέσει 250.000 επιπλέον θανάτους ετησίως μεταξύ 2030 και 2050. Όσο η θερμοκρασία αυξάνει πάνω από 25οC τόσο αυξάνουν οι θάνατοι από νοσήματα της καρδιάς, και κυρίως από έμφραγμα, ιδιαίτερα στα άτομα άνω των 65 ετών. Αύξηση κατά 1°C πάνω από τους 34°C προ- καλεί αύξηση της ημερήσιας θνησιμότητας κατά περίπου  3% .Σε καύσωνες της τάξης των 42°C η αύξηση της ημερήσιας θνησιμότητας από αναπνευστικά νοσήματα είναι περίπου 10% και από καρδιαγγειακά νοσήματα είναι 18%.

Μακροχρόνιες επιδράσεις στην υγεία θα προέλθουν από την αύξηση της στάθμης των θαλασσών. Ο μισός πληθυσμός της Γης ζει σε παράκτιες περιοχές, όπου ήδη 10 εκατομμύρια κινδυνεύουν άμεσα από τις πλημμύρες, ενώ την ίδια στιγμή οι μεγάλοι ποταμοί Ινδός, Νίγηρας και Νείλος απειλούνται με μείωση των υδάτων τους κατά 40%.

Πολλές αναμένεται να είναι επίσης οι αρνητικές επιδράσεις στο αποχετευτικό σύστημα, στη διαχείριση των λυμάτων, στις παράλιες μεταφορές και στα οικοσυστήματα των υγροτόπων. Ακόμα, εκτιμάται ότι θα υπάρξει αύξηση των γενετικών βλαβών, των κακοήθων νεοπλασμάτων και των νευρολογικών, ανοσολογικών και αναπαραγωγικών διαταραχών, εξαιτίας της κάλυψης με νερό χωματερών με τοξικά απόβλητα. Η αλλαγή του κλίματος θα επηρεάσει επίσης την κατανομή των λοιμωδών νοσημάτων που μεταδίδονται από ενδιάμεσους ξενιστές, καθώς και τον κύκλο ζωής ορισμένων από αυτούς.

Η ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

 

Η ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ… στα κείμενα των Πανελλαδικών Εξετάσεων και της Τράπεζας θεμάτων

Παν/κές 2020

Β2. α. Ο σκοπός του συγγραφέα του Κειμένου 1 είναι να ευαισθητοποιήσει στο ζήτημα της λογοτεχνικής ανάγνωσης. Πώς το επιτυγχάνει; Να τεκμηριώσετε την απάντησή σας αναφέροντας από το κείμενο δύο (2) σημεία στίξης και δύο (2) σχήματα λόγου. Να προσδιορίσετε για το καθένα τη λειτουργία του (μονάδες 8).

Το γιατρικό της αμόλυντης λογοτεχνίας

       Το διάβασμα είναι μια από τις πιο μοναχικές τέχνες. Προσωπικά το θεωρώ μία δημιουργική ενασχόληση. Να μπορείς να συγκεντρώνεσαι πάνω σε ένα κείμενο, να το αφουγκράζεσαι αλλά και να το κάνεις δικό σου. Η προσωπική ανάγνωση απαιτεί συνήθως μια εσωτερική απομόνωση και όχι να σου επιβάλλεται εξωτερικά.  

     Έφηβος, όταν αρρώσταινα, καθόμουν στο σπίτι και αποτελείωνα ένα ολόκληρο μυθιστόρημα. Μάλιστα μια φορά «ανέβασα πυρετό» παραπάνω, για να τελειώσω το «Ανθρώπινο κτήνος» του Ζολά – το θυμάμαι ακόμη.

      Στα κοινωνικά δίκτυα πολλοί αναφέρουν ότι δεν μπορούν να συγκεντρωθούν σε ένα βιβλίο. Για εμένα, που το διάβασμα ήταν μια καθημερινότητα, εξακολουθεί να παραμένει, αλλά οι περιστάσεις το καθιστούν ακόμη πιο αδέσμευτο.

    Τώρα, περισσότερο από ποτέ, αναζητώ την ουσία της ανάγνωσης. Αυτή η ουσιαστική ανάγνωση δεν έχει ανάγκη καμιάς επίδειξης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν ασκώ πρωταθλητισμό ανάγνωσης ούτε διεκδικώ τον τίτλο του εκλεκτού αναγνώστη. Επανέρχομαι στην εφηβεία μου, χάνομαι μέσα στο κείμενο και ας είναι ό,τι θέλει.

      Κρατώντας το βιβλίο στο χέρι αισθάνομαι μια τρυφερότητα, μια σιγουριά, λες και εγείρονται οι συγγραφείς και συνομιλούν μαζί μου. Δεν βιάζομαι να αποτελειώσω πολλά βιβλία. Οι ώρες του διαβάσματος είναι διάσπαρτες σε όλη τη διάρκεια της μέρας και της νύχτας που τείνουν να ενοποιηθούν σε έναν αλλόκοτο χωροχρόνο.

     Αφοσιώνομαι στο κείμενο. Αν στην εφηβεία μου έκλεβα χρόνο για διάβασμα, τώρα –τι ειρωνεία!– ο χρόνος αυτός ξανακερδίζεται.

   Και να η θαυματουργή ίαση της λογοτεχνίας. Τέτοια κείμενα έρχονται και γιατρεύουν την ψυχή. Χαμένοι και σωσμένοι χαρακτήρες σε παρασύρουν με τις ιστορίες τους. Γιατί η λογοτεχνία είναι αμόλυντη, κανένας ιός δεν θα τη μεταλλάξει, θα είναι πάντα εκεί και τα λογοτεχνικά αντισώματα θα μεταμορφώνουν τις ψυχές μας και θα μας οπλίζουν με κουράγιο.

Απάντηση ΚΕΕ

- Σημεία στίξης:  1. εισαγωγικά «ανέβασα πυρετό» = συνυποδηλώνεται το πάθος της ανάγνωσης, 2. Παύλα – το θυμάμαι ακόμη= εμφατικό σχόλιο

- Σχήματα λόγου:  1. Ο τίτλος: Το γιατρικό της αμόλυντης λογοτεχνίας= μεταφορά, 2. Χάνομαι μέσα στο κείμενο (μεταφορά). Εδώ σχολιάζουμε τη λειτουργία της συνυποδηλωτικής χρήσης της γλώσσας.

 

Παν/κές 2021

Β3. Πρόθεση της συντάκτριας του Κειμένου 1, στην τελευταία παράγραφο «Όμως το παρόν… μπορούμε να κάνουμε;», είναι να ευαισθητοποιήσει τους/τις αναγνώστες/αναγνώστριες. Να αναφέρετε τρεις (3) διαφορετικές γλωσσικές επιλογές με τις οποίες επιτυγχάνει τον στόχο της, παραθέτοντας τα αντίστοιχα χωρία (μονάδες 6), και να εξηγήσετε τη λειτουργία της καθεμιάς από αυτές στο κείμενο (μονάδες 9).

Όμως το παρόν δεν μας αποτρέπει πια να φανταστούμε το μέλλον, το αντίστροφο. Το αύριο, από αδιαπέραστο πέπλο, γίνεται και πάλι πεδίο εκκόλαψης* προσδοκιών. Σωρεύουμε δυνάμεις ενάντια στα μελλοντικά ερείπια. Επιμένουμε στην ανάσα της προσμονής, νιώθουμε ήδη τον αέρα της απαντοχής** να καίει τα χείλη μας. Άλλωστε, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;

Απάντηση ΚΕΕ

α΄πληθυντικό πρόσωπο ( « να φανταστούμε»)

-          γέφυρα επικοινωνίας πομπού – δέκτη

-          καθολικότητα

-          αίσθημα συλλογικής ευθύνης

Μεταφορική χρήση του λόγου

-          αδιαπέραστο μέλλον

-          πεδίο εκκόλαψης προσδοκιών

-          μελλοντικά ερείπια

-          ανάσα προσμονής

-          τον αέρα της απαντοχής

·            Εξηγούμε τη λειτουργία μιας μεταφοράς

Ρητορικό ερώτημα («Άλλωστε… κάνουμε;» )

-          ισχυρό επικοινωνιακό μέσο

-          ισοδυναμεί με ισχυρή άρνηση

-          προσελκύει την προσοχή του αναγνώστη και τον προβληματίζει

-          ζωντάνια, παραστατικότητα, συναισθηματική φόρτιση του αναγνώστη

 

Παν/κές 2022

Β3. Πρόθεση της Κικής Δημουλά στο απόσπασμα «Για να επανέλθω … φωτογραφία σου» είναι να ευαισθητοποιήσει τον αναγνώστη σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζει η επέτειος στη διατήρηση της μνήμης. Να αναφέρετε τρεις (3) διαφορετικές γλωσσικές επιλογές με τις οποίες επιτυγχάνει το στόχο της, παραθέτοντας τα αντίστοιχα χωρία (μονάδες 6) και να εξηγήσετε τη λειτουργία καθεμιάς από αυτές στο κείμενο. (μονάδες 9) Μονάδες 15

 

       Για να επανέλθω στα γήινα, η επέτειος είναι και μια μέρα άκρως κοινωνική. Πάει παντού. Και σε χαρές, και σε απώλειες. Διότι έχουν και οι απώλειες κάθε τόσο τα γενέθλιά τους – αυτές κι αν δεν θέλουν να ξεχαστούν… 

    Και βεβαίως η επέτειος διαπνέεται και από βαθύ πατριωτισμό. Τιμά τους ήρωες, συντονίζει τον ηρωισμό με το βηματισμό της σημαίας, παρελαύνουν οι Θερμοπύλες, δάφνινο στεφάνι στον άγνωστο στρατιώτη και, σιωπηρά, στον κάθε αγνοούμενο.

     Για να δώσω και την πιο εγκόσμια μορφή στην επέτειο, ας πω ότι είναι ένα δωρεάν μεταφορικό μέσον με το οποίο μεταφέρεται το πολυπληθές παρελθόν εδώ στο παρόν.

      Και ιδού, επιστρέφουν οι γονείς μας, έρχονται κι άλλου είδους αγάπες, άλλες συνοδευόμενες από το αίσθημα, άλλες ασυνόδευτες […] – ιδού η νύφη ακόμα ερωτευμένη με το νυφικό της, γενέθλια, χρονιάρικα πια τα παιδιά σου, γενέθλια γενέθλια γενέθλια, κοντά η ενηλικίωση, και ακόμα τα κρατάει αγκαλιά και τα θηλάζει εκείνη η παλιά φωτογραφία σου. […]

Απάντηση ΚΕΕ

- συνυποδηλωτική χρήση της γλώσσας: βαθύ πατριωτισμό,  ένα δωρεάν μεταφορικό μέσον

- αντίθεση: Και σε χαρές, και σε απώλειες

- προσωποποίηση: έχουν και οι απώλειες κάθε τόσο τα γενέθλιά τους - τα θηλάζει εκείνη η παλιά φωτογραφία σου

- ασύνδετο: Τιμά τους ήρωες, συντονίζει τον ηρωισμό με το βηματισμό της σημαίας, παρελαύνουν οι Θερμοπύλες, δάφνινο στεφάνι στον άγνωστο στρατιώτη και, σιωπηρά, στον κάθε αγνοούμενο.

      Και ιδού,…η παλιά φωτογραφία σου. […]

- αναδίπλωση: γενέθλια, χρονιάρικα πια τα παιδιά σου, γενέθλια γενέθλια γενέθλια

- αποσιωπητικά: αυτές κι αν δεν θέλουν να ξεχαστούν… 

- η εναλλαγή των ρηματικών προσώπων

 

Παν/κές 2023

Β3. α. Πρόθεση του συγγραφέα στην τελευταία παράγραφο του Κειμένου 1 («Ξέρω… δικαιοσύνη») είναι να ευαισθητοποιήσει τον αναγνώστη / την αναγνώστρια για τις αδικίες σε βάρος των γυναικών. Να αναφέρετε δύο (2) διαφορετικές μεταξύ τους γλωσσικές επιλογές / εκφραστικά μέσα με τα οποία υπηρετείται η πρόθεσή του (μονάδες 2) και να εξηγήσετε σύντομα τη λειτουργία καθενός από αυτά. (μονάδες 4) =   6 Μονάδες

Ξέρω ότι οι καθιερωμένες ημέρες μνήμης δεν συγκινούν. Σήμερα, όμως, ημέρα κατά της βίας εναντίον των γυναικών, δεν μπορεί παρά να αναλογιζόμαστε με ενοχή τη μεγαλύτερη αδικία που υπήρξε από καταβολής κόσμου, να συμπονούμε τις αμέτρητες γυναίκες θύματα, και να προσπαθούμε να οραματιζόμαστε δικαιοσύνη.

Απάντηση ΚΕΕ

- α΄ πληθυντικό πρόσωπο: αναλογιζόμαστε/ συμπονούμε….= ο συγγραφέας ενσωματώνει/ εντάσσει τον εαυτό του στο σύνολο, δημιουργώντας γέφυρα επικοινωνίας με τον δέκτη, για να τονίσει το αίσθημα συλλογικής ευθύνης απέναντι στις αδικίες σε βάρος των γυναικών

- χρήση υποτακτικής έγκλισης: (να αναλογιζόμαστε, να συμπονούμε…)= φανερώνει την επιθυμία, προσδοκία, παρότρυνση του συγγραφέα να αναλογιστούμε την ευθύνη όλων μας για τη θέση των γυναικών στη σύγχρονη εποχή

- α΄ ενικό ρηματικό πρόσωπο= συναίσθηση προσωπικής ευθύνης, απογοήτευση από το άσκοπο της παγκόσμιας ημέρας

- αντίθεση:  Σήμερα, όμως…

- υπερβολή: από καταβολής κόσμου = διάρκεια φαινομένου

- αξιολογικό επίθετο υπερθετικού βαθμού: τη μεγαλύτερη= μέγεθος αδικίας

- ομοιοτέλευτο: αναλογιζόμαστε, οραματιζόμαστε…= συλλογική η ευθύνη και μακρόπνοο το όραμα της κοινωνικής δικαιοσύνης

- λέξεις συναισθηματικά φορτισμένες: ενοχή, δικαιοσύνη…

 

Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

ΤΘΔΔ 28112 Β ΛΥΚΕΙΟΥ

Βρίθουν εικόνων, στατικών και κινούμενων, τα τηλέφωνα των ανθρώπων. Με την ενθρόνιση της ψηφιακής κάμερας στα κινητά, το αλλοτινό προνόμιο του επαγγελματία να διαχειρίζεται χιλιάδες καρέ απέβη προνόμιο όλων, πυροδοτώντας τη μεγαλύτερη επανάσταση στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Να λαμβάνουν και να δημοσιοποιούν έναν ποταμό φωτογραφιών –το ’80 λαμβάνονταν έξι δισ. φωτογραφίες τον χρόνο, σήμερα ο ίδιος αριθμός συλλέγεται σε τρεις ημέρες–, στιγμιότυπα που ψυχαγωγούν, συγκινούν, εκπλήσσουν, αναστατώνουν, γαληνεύουν, οργίζουν, πονούν, αγγίζουν κάτι βαθύτερο, ένα αναπάντεχο νόημα, ένα σκίρτημα αναγνώρισης, μια λάμψη κατανόησης, σε μια ατμόσφαιρα γλυκύτητας ή σκληρότητας, μυστηρίου ή φωτός. Στιγμές ζωής που χάθηκαν για πάντα είναι εκεί, αλλά δεν θρηνούμε. Όλη η ζωή μας είναι εκεί. Είδωλα ζωής είναι εκεί. Ζουν στη θέση μας, μας παρηγορούν για όσα μας λείπουν αποσπώντας μας από εκείνα που μας έχουν δοθεί. Προτρέπουν στη μίμηση, παρέχουν το πρότυπο στην αναζήτηση της ευτυχίας. Καταπραΰνουν τις μη πραγματοποιήσιμες επιθυμίες, διεγείρουν τις ικανοποιήσιμες. Ενσωματώνουν στην κοινωνική ζωή. Ή παγιδεύουν μεταξύ πραγματικού και φανταστικού σε ένα είδος πρόσκαιρης υπνοβασίας. [...]

ΕΡΩΤΗΣΗ να εντοπίσεις τρεις γλωσσικές επιλογές με τις οποίες η συντάκτρια του Κειμένου επιχειρεί να προβληματίσει τον αναγνώστη (μονάδες 5), να καταγράψεις τα συγκεκριμένα χωρία (μονάδες 5) και να προσδιορίσεις τη λειτουργία τους (μονάδες 5).

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

- Ποιητική/μεταφορική λειτουργία της γλώσσας: «με την ενθρόνιση της ψηφιακής κάμερας», «πυροδοτώντας τη μεγαλύτερη επανάσταση» κτλ = απευθύνεται στο συναίσθημα του αναγνώστη και αποσκοπεί στη διέγερση συναισθημάτων (συγκινησιακή λειτουργία).

-  ασύνδετα σχήματα: «στιγμιότυπα που ψυχαγωγούν, συγκινούν, εκπλήσσουν, αναστατώνουν, γαληνεύουν, οργίζουν, πονούν, αγγίζουν κάτι βαθύτερο, ένα αναπάντεχο νόημα, ένα σκίρτημα αναγνώρισης, μια λάμψη κατανόησης, σε μια ατμόσφαιρα γλυκύτητας ή σκληρότητας, μυστηρίου ή φωτός» = ένταση, έμφαση, συναισθηματικός χρωματισμός

- μικροπερίοδος λόγος: «Όλη η ζωή μας είναι εκεί. Είδωλα ζωής είναι εκεί», «Ενσωματώνουν στην κοινωνική ζωή»=  προσδίδεται ζωντάνια και αμεσότητα και ο αναγνώστης εμπλέκεται πιο εύκολα στον γενικότερο προβληματισμό

= α ́ πληθυντικό ρηματικό πρόσωπο: «δεν θρηνούμε» «η ζωή μας» «αποσπώντας μας» = Αμεσότητα και οικειότητα, συλλογικότητα, συνυπευθυνότητα, ευαισθητοποίηση του αναγνώστη.

 

ΤΘΔΔ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ 31366

Όλο το σύστημα είναι δομημένο λάθος, είπε. Φαίνεται καθαρά στον τομέα της οικολογίας. Το σχολείο έχει σμιλέψει τα μυαλά μας με τον τρόπο που σμιλεύουμε τη γη: για μια συγκεκριμένη χρήση. Δεν πρόκειται να μας χρησιμεύσει στο μέλλον! Θα πρέπει να αναθεωρήσουμε όσα γνωρίζουμε για τις ανθρώπινες δυνατότητες. Να ξεθάψουμε θαμμένες ικανότητες, να αξιοποιήσουμε ταλέντα. Να ξεφύγουμε από την τυραννία της κοινής λογικής, από την πεπατημένη των δεδομένων καταστάσεων. Να ξανασκεφτούμε το πώς εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας. Ο κόσμος μας οδηγείται σε τέλμα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στην προτελευταία παράγραφο του Κειμένου να εντοπίσεις δύο γλωσσικές επιλογές (μονάδες 2) με τις οποίες η συγγραφέας προσπαθεί να προβληματίσει για το αδιέξοδο του σύγχρονου σχολείου και την ανάγκη να γίνουν αλλαγές και να σχολιάσεις πώς προωθείται ο στόχος της με αυτές τις επιλογές (μονάδες 2).

- Βεβαιωτική διατύπωση: Ο κόσμος μας οδηγείται σε τέλμα. - Φαίνεται καθαρά – Δεν πρόκειται να μας χρησιμεύσει στο μέλλον! → λόγος που επισημαίνει τη σοβαρότητα της κατάστασης και γίνεται πειστικός                                                                                     

- Δεοντολογική διατύπωση: Θα πρέπει να αναθεωρήσουμε όσα γνωρίζουμε για τις ανθρώπινες δυνατότητες.→ αφύπνιση, εγρήγορση, ευαισθητοποίηση δέκτη== ΤΡΟΠΙΚΟΤΗΤΑ

- Παραινετικός λόγος με υποτακτική προτρεπτική: Να ξεθάψουμε - να αξιοποιήσουμε- Να ξεφύγουμε - Να ξανασκεφτούμε → προβληματισμός δέκτη, έμφαση στις δράσεις που πρέπει να αναλάβουμε ως κοινωνίες

- α ́ πληθυντικό πρόσωπο: να μας χρησιμεύσει - Να ξεφύγουμε - Να ξανασκεφτούμε→ συλλογικότητα, συνυπευθυνότητα

- ποιητική λειτουργία της γλώσσας: Το σχολείο έχει σμιλέψει τα μυαλά μας με τον τρόπο που σμιλεύουμε τη γη - Να ξεθάψουμε θαμμένες ικανότητες - Να ξεφύγουμε από την τυραννία της κοινής λογικής, από την πεπατημένη των δεδομένων καταστάσεων → λόγος ζωηρός, παραστατικός, έμφαση στα νοήματα, τα οποία γίνονται πιο εύληπτα.

 

Στο παρακάτω κείμενο, πρόθεση του πομπού είναι να ευαισθητοποιήσει και να προβληματίσει τον αναγνώστη. Να εντοπίσεις και να αναλύσεις με συντομία τρεις γλωσσικές επιλογές (ρηματικό πρόσωπο, λειτουργία της γλώσσας, ρηματική έγκλιση, σύνταξη, σημεία στίξης κ.ά.) με τις οποίες επιχειρεί να πετύχει τον στόχο του.

 

Τι είναι η αγάπη;

Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα συνέντευξης του δέκατου τέταρτου Δαλάι Λάμα στις 28-7-2000 και έχει αντληθεί από το βιβλίο: Τα παιδιά ρωτούν, οι Νομπελίστες απαντούν. Επιμέλεια: Bettina Stiekel. Εκδ. Λιβάνη. 2007.

       Όλα ξεκινάνε από το κεφάλι μας. Πρέπει να αλλάξουμε τη στάση και τον τρόπο σκέψης μας. Να κάνουμε το καλό και να αποφεύγουμε το κακό. Δε γεννηθήκαμε, για να βλάπτουμε τους άλλους. Αν αντιμετωπίζουμε κάθε άνθρωπο με φιλικό και εγκάρδιο τρόπο, η ζωή μας αποκτάει νόημα. Αυτή είναι η βάση της φιλοσοφίας μου. Το κλειδί για όλα είναι η αγάπη. Αλλά τι είναι αυτό; Τι είναι η αγάπη; Κάθε μέρα ακούμε χιλιάδες φορές τη λέξη «αγάπη». Το πρωί στο ραδιόφωνο ακούς κάποιον να τραγουδάει με παθιασμένη φωνή «Σ’ αγαπώ», το μεσημέρι ίσως τη λες καρδιοχτυπώντας σε κάποιο αγόρι ή κορίτσι που έχεις ερωτευτεί, ενώ το βράδυ η μαμά σου την ψιθυρίζει στο αυτί σου, πριν σε καληνυχτίσει με ένα φιλί.

       Μέσα σε κάθε άνθρωπο κοιμάται ο σπόρος της αγάπης. Αυτό τον σπόρο που έχουμε στην καρδιά μπορούμε να τον βοηθήσουμε να μεγαλώσει και αργότερα να ανθίσει σαν λουλούδι. Εμείς οι μοναχοί προσπαθούμε να το πετύχουμε με το να ασκούμαστε σε θετικές πράξεις και να ενισχύουμε θετικές ιδιότητες. Τέτοιες είναι η ανεκτικότητα και ο σεβασμός απέναντι σε ό,τι μας περιβάλλει και, φυσικά, η αποφυγή κακών πράξεων, όπως ο φόνος, η κλοπή, το ψέμα. Δε χρειάζεται να είσαι άγιος, για να έχεις φιλικές και εγκάρδιες σχέσεις με τους ανθρώπους. Η αγάπη για την οποία σου μιλάω αγκαλιάζει όλα τα ζωντανά πλάσματα του πλανήτη μας. Γι αυτό σε ρωτάω: Υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στην αγάπη για τη μητέρα και στην αγάπη για ένα μυρμήγκι; Όχι!

      Ακόμα κι αν σου φαίνεται απίστευτο, μπορούμε να αγαπάμε τους εχθρούς μας. Είναι, μάλιστα, πολύ σημαντικό να μάθουμε να αγαπάμε τους εχθρούς μας. Κανονικά, βλέπεις ως αντίπαλο κάποιον που σε εκνευρίζει και σου δημιουργεί δυσκολίες. Αυτό είναι λανθασμένη αντιμετώπιση. Το άτομο που θεωρείς αντίπαλο δεν παύει να είναι ένα ανθρώπινο πλάσμα. Αν αγαπάμε όλη την ανθρωπότητα, πώς είναι δυνατόν να αποκλείουμε τους εχθρούς μας;       Πρέπει να δώσουμε το χέρι και σε αυτούς.

     Πώς μπορούμε να μάθουμε να αγαπάμε; Αυτή είναι μια ερώτηση που ασφαλώς θα θέλεις να μου κάνεις. Δεν υπάρχει συνταγή, ούτε κάποιος συγκεκριμένος τρόπος. Για μένα η αγάπη είναι περίπου σαν τη μαγειρική τέχνη: κάθε φαγητό μαγειρεύεται αλλιώς και απαιτεί μεγάλη δεξιοτεχνία. Στο ένα φαγητό πρέπει να βράσεις πρώτα τα λαχανικά, έπειτα να τα τηγανίσεις και να βάλεις τα μπαχαρικά στο τέλος. Σε άλλο, πάλι, αρχίζεις ανάποδα, ρίχνοντας μια γερή δόση αλάτι. Για να πετύχει το φαγητό, πρέπει να λαμβάνεις πάντα υπόψη σου πολλούς παράγοντες. Το ίδιο ισχύει και στις σχέσεις σου με τους ανθρώπους.

 

3ο υποερώτημα (μονάδες 15)

Τρεις γλωσσικές επιλογές με τις οποίες ο πομπός προσπαθεί να προβληματίσει και να ευαισθητοποιήσει τον αποδέκτη του μηνύματός του για τη διάσταση και τη σημασία της αγάπης είναι:

 Η υποτακτική έγκλιση αποσκοπεί να προτρέψει τον δέκτη προς αυτή την κατεύθυνση. («Να κάνουμε το καλό και να αποφεύγουμε το κακό», 1η παράγραφος, )

 Η μεταφορική λειτουργία της γλώσσας δημιουργεί στοχαστικό ύφος λόγου και γόνιμο προβληματισμό, προκειμένου ο δέκτης να σκεφτεί τη διάσταση και τη σημασία της αγάπης στη ζωή του. («Το κλειδί για όλα είναι η αγάπη», 1η παράγραφος, «ο σπόρος της αγάπης», 2η παράγραφος, «Για μένα η αγάπη είναι περίπου σαν τη μαγειρική τέχνη», 4η παράγραφος)

 Η δεοντολογική διατύπωση («Πρέπει να αλλάξουμε τη στάση και τον τρόπο σκέψης μας», 1η παράγραφος, «Πρέπει να δώσουμε το χέρι και σε αυτούς.», 3η παράγραφος) προβάλλει ως αναγκαία τη μεταστροφή του ανθρώπου σε ζητήματα συμπεριφοράς και υποβάλλει την ιδέα της αγάπης ως ηθική απαίτηση. Με αυτό τον τρόπο ο πομπός κατευθύνει τον δέκτη προς αυτή την επιλογή, προβληματίζει και ευαισθητοποιεί.

 Το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο εκφράζει μια καθολικότητα, μια συμμετοχή όλων στην αγάπη, οπότε προτρέπει και παρακινεί προς αυτή την κατεύθυνση.

 Το δεύτερο ενικό πρόσωπο συναντάται, προκειμένου ο πομπός να δημιουργήσει ένα κλίμα οικειότητας και διαλογικότητας με τον δέκτη, προκειμένου να μεταφέρει άμεσα και αποτελεσματικά το μήνυμα της αγάπης.