Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΩΝ
α.
ΣΤΟ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αποτελούν κειμενικό
δείκτη .... ΘΕΜΑ Γ
β. ΣΤΑ ΜΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
α) εκφραστική επιλογή που συμβάλλει
στην ευαισθητοποίηση, προάγει τον προβληματισμό και λειτουργεί ως ρητορικό
ερώτημα ΘΕΜΑ Β
β. ΔΟΜΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ = εξασφαλίζει τη
ΣΥΝΟΧΗ μέσα στη παράγραφο ή μεταξύ δύο διαδοχικών παραγράφων καθώς ρωτάει και απαντάει. Έτσι, το ερώτημα παίζει
δομικό/ διαρθρωτικό ρόλο για τη μετάβαση στην απάντηση, συνάμα εξασφαλίζει
νοηματική ενότητα, δηλ. συμβάλλει και στη συνεκτικότητα του κειμένου.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
ΑΠΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
2017: Η επιστήμη αναπτύσσεται συνήθως
σε σχέση με τις πρακτικές ανάγκες των ανθρώπων, ακολουθεί όμως βασικά την
εξέλιξη μιας κοινωνίας και αντικατοπτρίζει το συγκεκριμένο πνευματικό και ηθικό
της επίπεδο. Όμως η τεχνολογία, που βελτίωσε σημαντικά τις συνθήκες της ζωής
μας, βοήθησε ή εμπόδισε τον άνθρωπο να γίνει περισσότερο άνθρωπος;
Τα ευγενή ιδεώδη του
ανθρωπισμού διασύρθηκαν και υπονομεύθηκαν στις μέρες μας. Η σύγχυση πραγματικών
και πλασματικών αναγκών, η πνιγηρή εντατικοποίηση του ρυθμού της ζωής στις
μεγαλουπόλεις, η εσωτερική μοναξιά, το άγχος και η αγωνία αλλοτριώνουν βαθύτατα
και παρεμποδίζουν την πνευματική ολοκλήρωση των ανθρώπων.
Τι επιδιώκει ο
συγγραφέας με τη χρήση του ρητορικού ερωτήματος;
ΕΔΩ το ερώτημα:
προβληματίζει, αφυπνίζει, ευαισθητοποιεί τον αναγνώστη αναφορικά με την
επίδραση της τεχνολογίας στη ζωή του ανθρώπου και την προσπάθειά του να
εξανθρωπιστεί (ανήκει στα μέσα πειθούς στην επίκληση στο συναίσθημα του δέκτη),
το κείμενο κερδίζει σε δραματικότητα και αποκτά υφολογική ποικιλία, στοχεύει
στη συμμετοχή και κινητοποίηση του δέκτη, ανοίγει νοερό διάλογο μαζί του.
Επίσης ρόλος είναι δομικός / διαρθρωτικός: στο ερώτημα πώς επηρέασε η
τεχνολογία τον άνθρωπο και την ζωή του «απαντά» μεταβαίνοντας στην επόμενη
παράγραφο όπου παραθέτει όλες εκείνες τις ενδείξεις που πιστοποιούν την
αρνητική της επίδραση και την απανθρωποποίηση της ζωής εξαιτίας της.
2020 Γιατί όλοι
αυτοί, όλοι όσοι γράφουν, επιμένουν να γράφουν, ενώ έχουν βεβαιωθεί πως θα
βγουν κάποια στιγμή από τον κόσμο, καθώς κι ο ίδιος ο κόσμος –αφού ό,τι έχει
αρχή θα έχει κι ένα τέλος– θα βγει κάποτε από τον εαυτό του; Ίσως
γιατί το γράφειν –συνειδητό ή όχι, εκούσιο ή και ακούσιο, φανερό ή και κρυφό–
αποτελεί την έσχατη, ακραία παρηγοριά για τη θνητότητα που τους πολιορκεί και
που τελικά τους καταβάλλει. Αυτή τη θνητότητα που φαρμακώνει την ύπαρξη και τη
συνείδηση του ανθρώπου με το φαρμάκι της ματαιότητας, πολεμά και εξορκίζει, και
αρνείται η πράξη του γράφειν.
Ποια είναι η
επικοινωνιακή λειτουργία του ερωτήματος στην 5 η παράγραφο του Κειμένου 2
«Γιατί όλοι … εαυτό του;» (μονάδες 7).
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΚΕΕ: Διεγείρει το ενδιαφέρον(2) – προσδίδει αμεσότητα (2) – εστιάζει στο
κεντρικό ερώτημα του κειμένου που σχετίζεται με τον απώτερο σκοπό του «γράφειν»
(2) – ρητορική ερώτηση (1).
2022 Β2. α. Ποια μορφή έχει ο τίτλος του Κειμένου
1 (μονάδες 4) Γιατί να μαθαίνουμε ιστορία; και ποιος είναι ο επικοινωνιακός
του ρόλος; (μονάδες 6)
Α.
- ρητορικό ερώτημα, χρήση υποτακτικής, α πληθυντικό/
-
ευθεία ερώτηση που ελκύει το ενδιαφέρον(2), κατατοπίζει – προϊδεάζει για το
θέμα του κειμένου (2)– προβληματίζει τον αναγνώστη(2) / Εναλλακτικά: διαλογικός
τόνος, γέφυρα επικοινωνίας με τον αναγνώστη, αμεσότητα - οικειότητα
ΕΠΙΛΟΓΗ
ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ
14545
Στην πρώτη παράγραφο του Κειμένου 1 ο Ηλίας Βεργίτσης κάνει χρήση του
ερωτήματος «Τι είναι τελικά αυτό που διαφοροποιεί σήμερα τα ιντερνετικά μέσα
ενημέρωσης από τα παραδοσιακά;» Να αιτιολογήσεις τον ρόλο του ερωτήματος αυτού
στην οργάνωση του κειμένου.
Θα μπορούσε να ειπωθεί – με αρκετή δόση
ιστορικής αυθαιρεσίας, είναι αλήθεια – ότι ο Θουκυδίδης υπήρξε ο πρώτος
δημοσιογράφος της Ιστορίας, διότι κατέγραψε γεγονότα απογυμνωμένα από τα
μυθολογικά τους στοιχεία, σε μια γλώσσα λαϊκή και κατανοητή από όλους. […]
Στους 26 αιώνες που μεσολάβησαν από τότε η είδηση πλέον μεταδίδεται σε κλάσματα
του δευτερολέπτου και τα περιθώρια για ταυτόχρονη ανάλυσή της ολοένα στενεύουν.
Τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης αναζητούν νέες διεξόδους μπροστά στις αυξημένες
απαιτήσεις ενός νέου είδους κοινού, που απαιτεί γρήγορη, έγκυρη, σαφή και
κυρίως «έξυπνη» ενημέρωση. Μπορεί άραγε το διαδίκτυο – αν και βρίσκεται ακόμη
στην εφηβική ηλικία – να εκφράσει το εξελισσόμενο αυτό αίτημα; Τι είναι τελικά
αυτό που διαφοροποιεί σήμερα τα ιντερνετικά μέσα ενημέρωσης από τα παραδοσιακά;
Ο
ρόλος του ερωτήματος είναι δομικός. Ο συγγραφέας με βάση το ερώτημα που θέτει
στην αρχή του κειμένου του και την απάντηση σε αυτό οργανώνει αποτελεσματικά το
κείμενό του. Αναρωτιέται αρχικά σε τι διαφοροποιούνται τα διαδικτυακά από τα
παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης και στη συνέχεια επισημαίνει τις διαφορές αυτές. Με
τη χρήση του ερωτήματος το κείμενο αποκτά συνοχή.
15359
Στην τρίτη παράγραφο του Κειμένου 1 διατυπώνονται μια σειρά από ερωτήματα
από τον αρθρογράφο. Πώς εξυπηρετούν τη σύνδεση των νοημάτων του κειμένου
(μονάδες 6) και τί προσφέρουν στο επικοινωνιακό αποτέλεσμα; (μονάδες 4)
Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται τίποτα
να αλλάξει στα ζητήματα; Ότι είναι όλα καλά στον τρόπο που ασκείται στη χώρα η
δημοσιογραφία; Ότι δεν χρειάζεται να στοχαστούμε τι γίνεται, όταν όντως η
δημοσιογραφία «περνάει τα όρια»; Κάθε άλλο.
Η
διατύπωση των ερωτημάτων στην τρίτη παράγραφο στοχεύει: • Ως προς τη σύνδεση
των νοημάτων: στη λειτουργία τους ως «γέφυρα» και μετάβαση μεταξύ του
πρώτου μέρους του κειμένου, όπου αναλύονται τα αποτελέσματα της αυστηροποίησης
του νόμου για τη διάδοση ψευδών ειδήσεων και οι αντιρρήσεις του αρθρογράφου σ’
αυτό και του δεύτερου μέρους, όπου ο ίδιος παρουσιάζει τις λύσεις που
προτείνει, αφού έχει γίνει η παραδοχή πως το πρόβλημα υπάρχει. • Ως προς το
επικοινωνιακό αποτέλεσμα: στην εκδήλωση του προσωπικού προβληματισμού του
συγγραφέα για την κατάσταση και στην ευαισθητοποίηση και των αναγνωστών, στη
διατήρηση του αμείωτου ενδιαφέροντος για τη συνέχιση της ανάγνωσης. Επίσης, με
τη διατύπωση των ερωτήσεων το άρθρο αποκτά αμεσότητα και ζωντάνια.
15397
Στην τρίτη παράγραφο του Κειμένου 1 αξιοποιούνται επανειλημμένα οι ερωτήσεις.
Να τις εντοπίσεις (μονάδες 6) και να περιγράψεις με συντομία τον ρόλο τους
(μονάδες 9).
Αναφορά θα πρέπει να γίνει ειδικά σε ένα
σύγχρονο φαινόμενο που σχετίζεται με τα ριάλιτι τηλεπαιχνίδια και την οξεία
κριτική που δέχονται οι συμμετέχοντες σε αυτά. Πολλές εκπομπές και δημοσιεύματα
σε περιοδικά αντλούν τη θεματολογία τους από τα όσα συμβαίνουν σε τέτοια
παιχνίδια με έμφαση στα πρωτοεμφανιζόμενα σε αυτά άτομα. Από τη μια, το να
παρουσιάζονται οι εξελίξεις ή οι χαρακτήρες των παικτών, καθώς εμφανίζονται και
αποκαλύπτονται, είναι λογικό και αναμενόμενο. Όμως, τι γίνεται όταν
σχολιάζονται ως προσωπικότητες και μάλιστα με βάναυσο τρόπο; Όταν τα τηλεοπτικά
και δημοσιογραφικά συνεργεία εισβάλλουν στις οικογένειές τους και με
χαρακτηριστική ευκολία αποκαλύπτουν στοιχεία του παρελθόντος τους, ιδιαίτερα
ευαίσθητα και προσωπικά; Σε ποιον βαθμό μπορούν όλοι όσοι γράφουν ή
εμφανίζονται στα τηλεοπτικά πάνελ να κρίνουν και να χαρακτηρίζουν χωρίς
περιορισμούς και συνέπειες αυτούς που επέλεξαν να συμμετάσχουν στα εν λόγω
παιχνίδια;
Από τα παραπάνω ερωτήματα γίνεται φανερό ότι δεν μπορεί στον βωμό της
ελευθερίας του τύπου να θίγονται άλλα δικαιώματα. Γι’ αυτό, λοιπόν, θα πρέπει
να αναζητηθούν τα όρια στην ελευθερία της έκφρασης και της κριτικής, ώστε να
μην συγκρούεται το σημαντικό αυτό δικαίωμα με άλλα, εξίσου σημαντικά,
κατοχυρωμένα δικαιώματα.
Οι
παραπάνω ερωτήσεις είναι ρητορικές και αποσκοπούν να υπογραμμίσουν με έμφαση
και παραστατικότητα την κακώς νοούμενη ελευθεροτυπία και τα προβλήματα που
δημιουργεί η παρέμβαση του τύπου σε θέματα της προσωπικής ζωής του ανθρώπου. Με
τις ερωτήσεις εκφράζονται με μορφή επιχειρημάτων οι ενστάσεις που διατυπώνει η
συγγραφέας για το γεγονός της προβολής εκπομπών τύπου ριάλιτι στο όνομα της
ελεύθερης έκφρασης. Επίσης, δημιουργούνται ερεθίσματα προβληματισμού για
τον/την αναγνώστη/-τρια. Τέλος, η τοποθέτηση των ερωτήσεων στο τέλος της
παραγράφου δημιουργεί ομαλή νοηματική μετάβαση στην «απάντηση» που βρίσκεται
στην αρχή της επόμενης: «Από τα παραπάνω ερωτήματα γίνεται φανερό ότι δεν
μπορεί στον βωμό της ελευθερίας του τύπου να θίγονται άλλα δικαιώματα».
24830
Τι πετυχαίνει ο δοκιμιογράφος στο Κείμενο 2 με τα ερωτήματα που θέτει στην
τελευταία παράγραφο (μονάδες 6);
Φίλος είναι ο παραστάτης και σύμμαχός
μας στον τραχύ αγώνα να υπάρξουμε, να σηκώσουμε το βάρος της ανθρωποσύνης μας,
χωρίς να συντριβούμε ή να ευτελιστούμε. Όταν σε μια βαρυσήμαντη καμπή του βίου
μελετούμε ή επιχειρούμε κάτι πολύ σοβαρό και επικίνδυνο, έχουμε ανάγκη από ένα
καλόγνωμο σύμβουλο και αυστηρό κριτή, για να συζητήσουμε μαζί του ελεύθερα και
χωρίς περιστροφές το πρόβλημά μας. Ποιος μπορεί να είναι αυτός ο σύμβουλος και
κριτής; Μπορεί το πρόσωπο τούτο να είναι άλλος εκτός από τον φίλο;
β)
Ο δοκιμιογράφος με τα ερωτήματα που θέτει στην τελευταία παράγραφο:
•
εκφράζει τη γνώμη του σε ερωτηματική μορφή και ολοκληρώνει το σκεπτικό της
παραγράφου για τη συμβολή του φίλου στη ζωή του ατόμου
•
ενδυναμώνει την επιχειρηματολογία του, αφού ισοδυναμούν με ισχυρή κατάφαση και
στόχος του είναι η αποδοχή της άποψής του από τον αναγνώστη
•
κεντρίζει και διεγείρει το ενδιαφέρον, καθώς τα ερωτήματα αποτελούν ισχυρό
επικοινωνιακό μέσο
•
κινητοποιεί τη σκέψη του αναγνώστη και μετά την ανάγνωση του κειμένου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.